**** CREATED WITH DEMO COPY OF TABLOOM ***

Het navolgende stuk werd door Phil Drabble opgenomen in zijn "Book of the Dog" (1948). Vermoedelijk is het kort na de officiële erkenning van de Stafford geschreven en dus tijdens een periode die van groot belang was in de ontwikkeling van ons ras. Bovendien erg interessant, omdat de verschillende types toen nog niet samen gesmolten waren. In onderstaande vertaling zult u diverse Engelse uitdrukkingen aantreffen, enerzijds omdat ze nauwelijks in onze taal zijn om te zetten, anderzijds, omdat het bepalen van een passende vertaling menige discussie teweeg zou brengen.
Om een goede Stafford te krijgen, moet men moeite doen. Net als met de meeste waardevolle dingen in het leven. Geen enkele hond kan zo'n heerlijke kameraad zijn, als een correct opgevoede Stafford in goede conditie. Aan de andere kant kan een ongedisciplineerde Stafford, die te weinig beweging krijgt, in een paar minuten meer kwaad aanrichten, dan welke hond.
Dit is eenvoudig te begrijpen, als we beseffen, dat Staffords meer dan een eeuw lang uitsluitend voor vechten gefokt werden. Toen rond 1835 het Bull-baiting uiteindelijk ophield, verplaatste de toewijding van de aanhangers van de 'Game Dog' zich van de Bull-ring naar de Dog-pit. Hondengevechten werden zeer populair. Bulldoggen werden gekruist met allerlei Terriers teneinde een combinatie te krijgen van onvervaarde moed met behendigheid en uithoudingsvermogen wat in de Pit meer nodig was dan in de ring.
Eerst noemde men de daaruit volgende kruisingsproducten, die allesbehalve op elkaar leken, 'Bull and Terriers'. Aangezien de besten voor de fok gebruikt werden, ontwikkelde zich langzamerhand een nieuw ras, dat bekend was als "Bull Terriers".
Sommige van deze Bull Terriers leken op hun Bulldog voorouders en waren nogal 'plompe' honden met een gewicht van zo'n 50 lbs (ca. 22 kilogram). Anderen toonden hun duidelijke Terrierbloed en wogen slechts tussen de 10 en 20 lbs (4,5 - 9 kilogram).
Er was geen 'type' in de zin van het woord zoals hedendaagse fokkers het gebruiken. Het gaf niet hoe ze eruit zagen, als ze maar wilden vechten. Wilden ze niet vechten, dan werden ze in de rivier gedeponeerd. Hoe mooi ze er ook uitzagen.
Tussen 1860 en 1870 vielen deze Bull Terriers in twee groepen uiteen: James Hinks uit Birmingham, die van een 'game' hond hield, fokte een witte stam, die hij bij de Engelse Kennelclub registreerde als 'Engelse Bull Terriers'. Men gelooft dat ze ontstaan zijn uit kruisingen tussen de originele Bull Terriers en Dalmatiers; veel van de 'gameness' werd daarna opgeofferd voor het uiterlijk, het enige dat telde in de Showring. Het originele ras, niet bedorven door kruisingen met niet op gameness gefokte rassen, kon nu geen aanspraak meer maken op de officiële naam 'Bull Terrier' om het te onderscheiden van het nieuw ontstane ras. Dat 'Staffordshire' aan de naam werd toegevoegd teneinde het oude ras van het nieuwe te onderscheiden, vindt zijn oorsprong in het feit dat de kompels en metaalbewerkers uit Staffordshire zo dol waren op hondengevechten dat de sport praktisch geconcentreerd raakte in de Midlands.
Een halve eeuw ging voorbij, zonder dat de populariteit van hondengevechten afnam ondanks fikse schermutselingen met de politie. Er was niets gedaan om eenheid in type te verkrijgen, want moed en lichaamsbouw waren nog steeds de enige dingen die telden. Elke hond die buitengewoon succesvol was in de pit, werd als dekreu gebruikt, ongeacht zijn uiterlijk en er was een grote variatie in types die sindsdien opmerkelijk in een bepaalde streek thuishoorden.
In de Walsall streek is het gewoon honden te vinden van 34 tot 38 lbs (15 tot 17 kilogram) die dermate groot zijn, dat zij de indruk wekken Whippet voorouders te hebben. Men gebruikte soms een hond met wat Bull Terrier bloed om Whippets meer uithoudingsvermogen te geven. Het is mogelijk dat de nakomelingen van zo'n kruising voldoende vechtlust vertoonden om weer met Bull Terriers gekruist te worden, want beweeglijkheid is in de pit net zo belangrijk als moed.
Slechts een paar kilometer van Walsall, in de omgeving van Darlaston, verloochenen de Staffords hun Terrier voorouders niet. Zij zijn veel fijner in voorsnuit en hebben een duidelijk 'Terrierhoofd'. Verder zijn ze in het geheel kleiner en minder zwaar in bot, met een gewicht van 25 - 35 lbs. ( 11-16 kg.) en soms zelfs lichter. Die lieden uit Darlaston stellen dat "... alle andere doggen gekruist moeten zijn ...", en dat hun honden de enige echte Staffords zijn.
Bovendien bestaat er naast de twee genoemde types nog een derde, dat men vindt in het gebied van Cradley Heath, enige kilometers naar het westen. Bij dit type is het overduidelijk, dat een der voorouders een meer oppervlakkige gelijkenis met de Bulldog had. Korte stevige voorsnuit en een brede schedel, ontzettende ribbenwelving en borstbreedte, spieren met bijna spreekwoordelijke kracht, alles draagt bij tot een indruk van vasthoudendheid.
Ditmaal is beweeglijkheid opgeofferd voor kracht, en toch is er een onmiskenbare overeenkomst tussen de drie types. De uitdrukking is hetzelfde en de manier waarop de staart gedragen wordt als een pompslinger, de korte dichte vacht (die bedrieglijk weerbestendig is), de karakteristieke schelle staccato blaf en het trippelend springerig gangwerk (dat de constante passie benadrukt).
Wie kan zeggen dat de ene hond een 'echte' Stafford is, en de andere niet? Tot zeer recent interesseerde het niemand erg veel, zolang iedere Stafford zich maar goed weerde in de pit. Maar dat verandert nu. Derhalve werd een schema opgesteld teneinde een puntenschaal voor het keuren en bepalen en de Kennel Club was zo bereidwillig het ras te erkennen als Staffordshire Bull Terrier. Het is logisch dat de mensen die de puntenschaal vaststelden hun eigen stam honden als ideaal voor ogen hield, en dat was toevallig het 'Bulldog type', zo geliefd in Cradley Heath en omgeving. De gevolgen waren verstrekkend. Door de publiciteit ontleend aan de organiserende hondententoonstellingen, is de populariteit van de Stafford sterk toegenomen en hun marktwaarde is in dezelfde mate gestegen. Dit heeft een nieuw soort eigenaar aangetrokken dat meer geïnteresseerd is in de waarde dan in de 'gameness' van het ras. Deze lieden beweren luidkeels, dat het showtype 'juist' is en dat tentoonstellingsliefhebbers het ras tot een uniformiteit zullen brengen en de honden die niet aan de standaard beantwoorden zullen uitschakelen.
Ik heb lange discussies aangehoord over welke types het best geschikt zijn voor de pit. Sommigen houden van een 'verreikende' hond, zoals het Walsall type, omdat hij zijn tegenstander tegen de grond kan drukken. Sommigen houden van het forse Cradley type, omdat zij minder gemakkelijk ondersteboven te lopen zijn. Weer anderen houden meer van de kleine Terrierachtige honden, die zo vinnig zijn en zoveel schade kunnen aanrichten door het schudden van het hoofd tijdens het bijten. In de pit zegevierde vandaag het ene type en morgen het andere!
Ondanks het feit, dat mislukkelingen geen kans kregen zich voort te planten, waren er juist zoveel goede honden van elk type dat zoiets geen houvast gaf voor dapperheid. Maar het geld dat te verdienen is met honden met 'stamboom' beweegt eigenaars er niet alleen te streven naar een willekeurig type maar ook om de punten van dat type te overdrijven, zodat het sterker lijkt omdat het forser, lager bij de grond en breder in schedel is dan enige hond die ooit in de pit vocht.
Deze uitzonderlijke variatie in type bij Staffords is geenszins beperkt tot het uiterlijk. Alle goede Staffords zijn 'game' maar sommigen zijn buitengewoon onstuimig en ruw. Terwijl anderen daarentegen gehoorzaam en zachtaardig zijn, karaktertrekken die even duidelijk als het uiterlijk via bepaalde stammen doorgegeven worden.
Twee zeer beroemde honden, Ch. Gentleman Jim en Great Bomber, bezaten deze kenmerken in bepaalde mate. Jim deed werkelijk zijn naam eer aan. Over het algemeen zijn zijn nakomelingen volgzaam, intelligent en gemakkelijk op te voeden. Bomber daarentegen kon gewoon niet rustig zijn, liep over van onstuimige vriendelijkheid en was bijzonder eigenzinnig. Zijn type moet met bijzonder stevige (en soms harde) hand worden aangepakt, terwijl het meer zachtaardige type gemakkelijk in de gevoelens te kwetsen is en dat men diep kan treffen met een paar harde woorden.
Geen ras is lichamelijk harder dan de Stafford, want zij schijnen zowat ongevoelig te zijn voor pijn.
Het is deze onverschilligheid voor pijn, die ze zulke ongeëvenaarde vechthonden maakt. Bijna elke hond vecht zolang hij maar wint, maar men heeft een uitzonderlijke hond nodig voor lang, verloren gevecht om het dan nog eens te proberen hoewel hij geen enkele kans maakt; en een goede Stafford komt terug, al is het kruipend!!!!!
Desondanks is het ras niet vechtlustig van nature, en het is ongewoon dat een Stafford zijn eerste gevecht zelf begint. Hij wordt ofwel door iemand opgehitst, of hij wordt aangevallen en vecht terug uit zelfverdediging. Maar als hij (of zij, want teven vechten ook) eenmaal de smaak van het vechten te pakken heeft, dan is er niets dat hij liever doet. Daarom is het enthousiasttellingen aan te raden om aan dit ras te beginnen.
Degene, die een Stafford als huishond wil, maar verwacht dat hij de hond vrij los kan laten lopen en voor zichzelf te laten zorgen. Vroeg of laat raken ze gewond in het spel, of worden betrokken in andermans vechtpartijen en plotseling beseffen zij wat een pret ze gemist hebben. Vanaf dat moment wachten zij geen uitnodiging af, en zij vechten om te doden. Water noch gebruikelijke hulpmiddeltjes krijgt ze uitelkaar. Minder enthousiaste eigenaars voelen er vaak niets voor zich in het gekrakeel te storten om hun hond los te wurgen, wat de enige effectieve manier is. Degene die bereid is de nodige moeite te doen om een potentieel hoopje moeilijkheden correct op te voeden en goed beweging te geven, zal ruimschoots beloond worden door te constateren dat hij heel wat minder bezwaarlijk is dan hij aanvankelijk dacht. Hij krijgt aanhankelijkheid die men in andere rassen niet aantreft, en 'Stafford mensen' beschouwen alle andere rassen als straathonden!!! Hij krijgt een hond, die een fantastische kameraad is voor zijn kinderen, hoewel het nodig zal zijn er op toe te zien, dat de hond niet te krachtig ingrijpt als zijn jonge baasje ruzie heeft met een speelkameraadje. Hij zal een hond krijgen, die onverslaanbaar fel is op ratten en die elke andere prooi te lijf zal gaan, die zijn baas ook maar uitkiest. Sommige Staffords zijn uitstekende jachthonden gebleken onder het geweer, maar vreemd genoeg is een groot gedeelte bang voor het schot, hoewel vaak niet van begin af aan. Zo zijn ook vele Staffords geschikt voor het waterwerk. Ze kunnen wedijveren met Spaniels en Retrievers. Toch is het nodig ze geleidelijk aan water te wennen, met warm weer. Anders gaan ze er vaak helemaal niet in. Kortom, de Stafford is een hond met een heel bijzonder karakter. Doe veel moeite om het karakter van de hond te ontwikkelen. Leid het in goede banen en je zult geen fijner ras ter wereld vinden.

Bron:
Staffordshire Bull Terrier Club Nederland


 

 
Algemene Verschijning
De Stafford is een kortharige hond, goed in balans met de goede proporties. Voor zijn grootte bezit hij grote kracht, hij is gespierd, snel en behendig.

Kenmerken
Van oudsher onbedwingbaar moedig en vasthoudend. Zeer intelligent en aanhankelijk, vooral met kinderen.

Temperament
Moedig, onbevreesd en volstrekt betrouwbaar.

Hoofd en schedel
Kort en diep met brede schedel, Zeer geprononceerde kaakspieren, duidelijke stop, kort muil en zwarte neus.

Ogen
Bij voorkeur donker, maar zij mogen in een zekere mate harmoniseren met de vachtkleur. Zij zijn rond, van middelmatige grootte en zo ingeplant dat de hond recht voor zich uit kijkt. De oogleden zijn donker.

Oren
Rozenoren of halfstaande oren, niet te groot of te zwaar. Geheel hangende of staande oren zijn hoogst ongewenst.

Mond
Lippen zijn aangesloten, goed belijnd en volgen de kaaklijn. Krachtige kaken. Tanden stevig ontwikkeld in een volmaakt schaargebit, regelmatig en compleet, dat wil zeggen de snijtanden van de onderkaak moeten aansluiten tegen de snijtanden van de bovenkaak. De tanden zijn ten opzichte van de kaak loodrecht ingeplant.

Nek
Gespierd, eerder kort, zuiver afgelijnd en geleidelijk naar de schouder verbredend.

Voorhand
Benen zijn recht, goede beenstructuur, redelijk uit elkaar geplaatst; zij vertonen ter hoogte van de polsen geen enkele zwakte, terwijl de voeten toch wat naar buiten draaien. De schouders zijn correct geplaatst zonder losheid in de ellebogen.

Lichaam
Kort gekoppeld. Rechte ruglijn. Breed front. De diepe borst loopt af naar het borstbeen toe, de ribben zijn goed gewelfd. Het gespierde lichaam is duidelijk afgetekend.

Achterhand
Goed gespierd. De sprongen zijn laag geplaatst en de knieën goed gehoekt. Vanaf de achterzijde gezien staan de benen evenwijdig.

Voeten
Goede voetkussens. Sterk en middelmatig van grootte. Zwarte nagels bij éénkleurige honden.

Staart
Van middelmatige lengte, laag aangezet. Versmallend naar de punt en laag gedragen.

Gangwerk
Vrij, krachtig en behendig met economische beweging. De ledematen bewegen evenwijdig, zowel van voren als van achteren gezien.

Vacht
Glad, kort, goed aangesloten op de huid.

Kleur
Rood, reekleurig, wit, zwart of blauw of één van deze kleuren met wit. Iedere schakering van gestroomd met of zonder wit. Zwart met rode brand (black and tan) en leverkleurig (chocoladebruin) zijn hoogst ongewenst.

Afmetingen
Gewicht reuen van 12.7 t/m 17.3 kg. Teven van 10,9 – 15,4 kg. Gewenste schofthoogte 35,6 – 40,6 cm. De hoogten in verhouding tot de gewichten.
Elke afwijking van voornoemde punten moet als fout worden beschouwd. De beoordeling moet geschieden in de juiste verhouding tot de ernst van de fout.

Noot
Mannelijke dieren moeten duidelijk twee, volledig ingedaalde testikels in het scrotum hebben.

Bron:
Staffordshire Bull Terrier Club Nederland


De Staffordshire Bull Terrier is karaktervol, een persoonlijkheid maar toch gehoorzaam! Een familie-hond, aanhankelijk en uiterst tolerant en lief voor kinderen, gehecht aan baas en/of bazin. Sommige Staffordshire Bull Terriers zijn volgzaam, intelligent en gemakkelijk op te voeden. Anderen daarentegen kunnen gewoon niet rustig zijn, lopen over van onstuimige vriendelijkheid en zijn bijzonder eigenzinnig. Dit type moet met bijzonder stevige (en soms harde!!) hand worden aangepakt, terwijl het meer zachtaardige type gemakkelijk in de gevoelens te kwetsen is en dat men diep kan treffen met een paar harde woorden. De Stafford past zich goed aan de omstandigheden aan en autorijden is een feest; hij zal alles doen, als hij maar mee mag!
Tegenover andere honden is hij in het algemeen dominant en intolerant.

Bron:
Staffordshire Bull Terrier Club Nederland

Met een Staffordshire Bull Terrier kun je wat bewegen betreft verschillende kanten op. Voorop staat altijd: beweging is goed voor de hond (en zijn baas). Mits het niet regent, want aan regen hebben ze meestal een hekel, zullen volwassen Staffords graag mee uit gaan. Desgewenst langere tijd, als je dat zelf leuk vindt. Maar het hoeft niet: een Stafford is ook tevreden met per dag een stevige wandeling en verder wat kortere uitlaatrondjes. Los laten lopen? Los laten lopen kan problematisch zijn. Staffords zijn tegenover andere honden in het algemeen dominant en intolerant. Tevens hebben Staffords soms een flinke jachtpassie. In gebieden waar wild, katten of schapen lopen kunnen ze er dus van door gaan. Aan verkeer storen ze zich dan niet. Dus dat is een dubbel risico. Het kan zijn dat je een Stafford treft met minder jachtlust, dat je de hond kunt uitlaten in gebieden waar hij geen opwindende luchtjes in de neus krijgt, of dat je zo’n sterke band met de hond hebt dat hij terug te roepen is. Het kan allemaal meevallen. Maar reken er vooraf niet op, stel je in op lange wandelingen aan de lijn. Om dezelfde reden zal de tuin voorzien moeten zijn van een goede afscheiding. Stevig gaas of betonmat, een meter hoog, aan de onderkant een stukje de grond in, of een muur of schutting, en het poortje goed afsluitbaar. Dit zijn geen overbodige veiligheidsmaatregelen. Tot negen maanden Een pup mag overigens nog niet lang meelopen. Overbelasting kan z’n opgroeiende ledematen en gewrichten schaden. Tot een maand of negen kun je een simpele regel hanteren om de lengte van een wandeling te berekenen: vijf minuten per maand dat de hond oud is. Dus een pas afgehaalde pup van acht, negen weken mag tien minuten aan de lijn meelopen, een hond van drie maanden een kwartier. Meerdere malen wandelen per dag zijn toegestaan, langer buiten zijn om met de wereld kennis te maken is ook geen probleem, maar langer laten meelopen, dat is sterk af te raden als je het goed met je puppy voor hebt.

Trappen lopen
Zolang de hond opgroeit moet trappen aflopen voorkomen worden. Daarmee kan hij zijn voorhand ernstig beschadigen. Trap op mag in die fase best een keertje – bijvoorbeeld om traplopen te leren als dat belangrijk is – maar niet als dagelijkse routine. Een Stafford houden op een bovenhuis zonder lift is om deze reden een grote opgave. Tot de hond volgroeid is wordt veel gevergd van de spierkracht van de baas. Bij elk uitje is het: tillen en dragen.

Bron:
Staffordshire Bull Terrier Club Nederland

De Staffordshire Bull TerrierT is een hond die graag met zijn baas bezig is. Hij vindt alles leuk, zolang zijn baasje er maar bij is. De Staffordshire Bull Terrier is een intelligente hond die snel leert. We zien dan ook vaak dat de Staffordshire Bull Terrier bij gehoorzaamheids examens de hoogste score haalt. De Staffordshire Bull Terrier is naar mensen toe eigenlijk een watje, hij vindt het vreselijk wanneer zijn baasje boos op hem is. Hierdoor is het erg makkelijk om met de Staffordshire Bull Terrier te trainen.

Gedrag en gehoorzaamheid


Puppycursus
Het is echt aan te raden wanneer u voor het eerst aan een Staffordshire Bull Terrier begint om naar een goede puppycursus te gaan. Dit is niet alleen belangrijk voor de hond, maar zeker net zo belangrijk voor u, als nieuwe eigenaar. Op zo'n cursus leert u hoe u om moet gaan met uw hond, hoe u met uw hond moet communiceren en nog veel meer nuttige dingen. Uw hond wordt op een puppy cursus geleerd hoe hij om moet gaan met andere honden, iets van voor de Staffordshire Bull Terrier van groot belang is. De Staffordshire Bull Terrier is van nature een echte Macho en denkt dat de hele wereld van hem is. Daarom is het erg belangrijk om hem op jonge leeftijd goed te socialiseren met andere honden en er vooral voor te zorgen dat hij geen negatieve ervaringen krijgt.
 

 
Vervolg cursus
Na de puppycursus zijn er diverse vervolg cursussen. De meeste verenigingen hebben na de puppy cursus een E.G. ( Elementaire Gehoorzaamheid) cursus. Na elke cursus heb je weer een vervolg cursus, die je allemaal kunt volgen. Op de foto hierboven ziet u een demonstratie van verschillende Staffords tijdens de jaarlijkse familiedag. Alhoewel de meeste van deze Staffords elkaar niet zo goed kennen, gaat het tijdens de oefening allemaal prima. Ze hebben alleen maar oog voor hun baasje en niet voor de andere Staffords.
 

 
Ook deze foto is gemaakt tijdens de demonstratie. Kijk hoe Juultje ( de staff in het midden) netjes blijft liggen, terwijl haar baasje Nico op een flinke afstand van haar staat. Ook hier letten de honden totaal niet opelkaar, maar hebben alleen maar oog voor wat hun baasje gaat doen. Zelfs Blossom ( de zwarte Stafford rechts) heeft geen oog voor haar zusje Juultje, terwijl ze in het dagelijkse leven aartsvijanden zijn van elkaar en elkaar niet kunnen luchten of zien. Zo zie je maar; als ze werken, vergeten ze de wereld om zich heen.
Je kunt met een Stafford hoog komen met de gehoorzaamheid. Ook zijn er Staffords die in het bezit zijn van het africhtingsdiploma VZH (Verkeers Zekere Hond). Dat examen bestaat uit een gedeelte op het veld, waar ze gehoorzaamheids oefeningen moeten doen, maar ook uit een gedeelte wat in de stad gelopen wordt. Hier moeten ze allerlei oefeningen doen tussen het winkelende publiek en het verkeer.

Staff niet welkom op de hondenvereniging
Het klinkt ongeloofwaardig maar het gebeurt regelmatig; Staffords worden geweigerd op hondenverenigingen. Vaak wordt als reden genoemd dat het vechthonden zijn. Tja, dat waren ze vroeger, maar ze worden al heel lang gewoon als huishond gefokt. In de praktijk blijkt dat Staffies het heel goed doen binnen de hondensport en er is dan ook geen enkele reden om ze te weigeren. Mocht u het toch mee maken dat uw Stafford niet welkom is op een honden vereniging, laat het ons dan weten. Belangrijk is het wel dat uw Stafford een Stamboom moet hebben, Staffies zonder stamboom mogen geweigerd worden want die vallen onder de RAD.

Flyball
We kunnen de Staffordshire Bull Terrier zeker inzetten voor deze tak van hondensport, daar de meesten stapelgek zijn op een balletje. Het gaat bij deze sport vooral om de snelheid waarmee de hond de baan over rent, zijn bal uit het apparaat haalt en weer terug rent naar zijn baas.
Flyball is een sport die voor de hond heel opwindend is. Het gevolg kan zijn dat er een drempelverlagend effect ontstaat ten aanzien van de tolerantie naar andere honden (bijvoorbeeld balnijd). Van groot belang is dat de honden te allen tijde goed blijven luisteren naar hun baas.


 
Wanneer honden moeite hebben met andere honden zal er eerst moeten worden gewerkt aan dat specifieke probleem voordat er met die honden aan deze hondensport kan worden meegedaan.

De sport is toegankelijk voor iedere leeftijd van de bazen en ieder soort hond, klein of groot, ras of geen ras. Een eis is meestal wel bij vele hondenclubs dat de hond geslaagd moet zijn voor Gehoorzaamheid A. Als leeftijdcriterium voor de deelname wordt meestal het volgende gesteld: kleine hond vanaf 12 maanden en een grotere hond vanaf 18 maanden.
 

 
De hond moet over vier hoogtesprongen (hoogte is afhankelijk van de schofthoogte van de kleinste hond van de vier honden die de run lopen) voorts op een plankje drukken en zijn bal vangen en met zijn bal in de bek over de vier hoogtesprongen weer terug naar zijn baas. Bij deze sport is het belangrijk dat u het leuk vindt als team te functioneren omdat de wedstrijden met een team van acht honden worden gelopen.

U begint in een beginnersgroep waar u en uw hond leren hoe je dat balletje uit het apparaat kunt krijgen, de hoogtesprongen neemt en omgang met overige teamhonden.
 
Voorts kunt u doorstromen naar de gevorderdengroep waar het accent zal liggen op de stabilisering en fijnere afwerking van het geleerde in de beginnergroep. Vervolgens kunt u het geleerde in de praktijk brengen; u wordt ingedeeld in een team met bazen en honden die op hetzelfde niveau zijn en/of hetzelfde doel voor ogen hebben. Dat kan zijn; wedstrijden lopen (competitie of recreanten) of in een team dat af en toe eens een wedstrijd loopt (uitsluitend recreanten). Zo is er voor ieder wat wils……


 
Behendigheid
Behendigheid is een hele leuke sport om te doen samen met uw Staffordshire Bull Terrier, ze vinden het geweldig, zijn zeer enthousiast en soms over-enthousiast. Dit moet dan wel in banen geleid worden. Als dat gelukt is, kan deze hond behoorlijk snel zijn. Het parcours bestaat uit een aantal hindernissen waarbij de hond aangestuurd wordt door de geleider. In de beginnerscurscus maakt de hond kennis met de toestellen die later het parcours vormen. Hindernissen en de slalom maken onder meer deel uit van de onderdelen. Wanneer u de beginnerscursus hebt afgerond, kunt u via de gevorderden door naar een wedstrijdgroep of een wedstrijdgroep voor recreanten.
 



 
Breitensport

De letterlijke vertaling van Breitensport is; breedtesport, dit omdat de sport meerdere facetten heeft. De sport komt van oorsprong uit Duitsland maar de belangstelling ervoor neemt in Nederland steeds meer toe. De sport omvat een combinatie van gehoorzaamheid en behendigheid. De sport bestaat uit vier onderdelen, te weten: - Gehoorzaamheid: Dit houdt een loopprogramma in met verschillende onderdelen; zit/blijf, af/blijf, halt houden, wendingen, snelle pas, langzame pas en gewone pas, staan, etc.

- Slalomloop: Met je hond doe je een een slalomloop van 75 meter op snelheid. Hierbij mag de hond maar aan 1 kant meelopen en moet je hond netjes naast je been blijven. (dit onderdeel wordt 2 keer gelopen)
- Hordeloop: Hier moet je samen met je hond een parcours van 3 horden doen op snelheid, de hond moet ook hier weer naast je blijven. Dit betreft een lengte van 75 meter.( dit onderdeel wordt 2 keer gelopen) In de klasse VK2 zijn het 6 hordes die 1 keer gelopen worden. - Hindernisbaan: op snelheid een hindernisbaan met 8 onderdelen nemen. De baan bestaat uit de hoogtesprong, schutting , tunnel, brug, ton, band, breedtesprong en een hoogtesprong. (ook dit onderdeel moet je 2 keer nemen) Meer weten hierover? Kijk op: www.breitensport.nl
 
Dogfrisbee
Dogfrisbee is een geweldige sport om uw hond in conditie te houden. De hond dient hiervoor een goede basisconditie te hebben, dit om blessures zoveel mogelijk te voorkomen. Het succes van uw samenspel met de hond, hangt volledig af van de gooitechniek die u aanwendt. Slecht gegooide worpen kunnen resulteren in hoge, ongecontroleerde sprongen van uw hond waarbij deze zich kan blesseren. Wilt u er zeker van zijn dat u op een veilige manier werpt, wendt u zich dan tot een van de Nederlandse clubs alwaar u ook alle werptechnieken aan kunt leren. Meer weten hierover?
Kijk op:
www.dogfrisbee.nl


 
Doggydance
Dansen met uw hond. U leert op muziek de hond van allerlei oefeningen aan zoals: achteruitlopen, twist, high five, buigen en door en over je armen springen.

Ringtraining
Als u eens naar een tentoonstelling wil gaan met uw Staffordshire Bull Terrier, kunt u een cursus ringtraining volgen. Op ringtraining leert u uw hond voorbrengen op tentoonstellingen. Er wordt ondermeer aandacht besteed aan de volgende punten:

-het betasten
-gebit tonen
-gangwerk tonen, zowel individueel als groepsgewijs
-in stand blijven staan

Informeer hiervoor bij een hondenschool bij u in de buurt.

UV-test
Het UV examen is een uithoudingsvermogentest voor de hond om de fitheid en de gezondheid vast te stellen. Deze uithoudingsvermogen test is van oorsprong een test voor de werkhond maar word tegenwoordig gedaan met veel meer rassen en is zeker niet alleen meer voor de werkhond. Het UV examen zal met een gezonde stafford met een goede conditie geen enkel probleem vormen. Wel dient hiervoor getraind te worden.
 

 
Het examenprogramma
Voor het UV examen dient u samen met uw hond een fietstocht te maken van 20 kilometer. U fietst met uw hond naast de fiets met een snelheid van ongeveer tussen de 12 en de 15 kilometer per uur, waarbij de hond niet mag trekken maar ook niet van vermoeidheid achter mag blijven. De hond dient, net als bij het gewone volgen, ongeveer met het hoofd op kniehoogte te blijven. Daarnaast behoort de hond in draf te lopen, gaat hij over naar galop dan fietst u te hard en dient u vaart te minderen. Ook dient een parcours uit verschillende soorten wegtypes te bestaan. Het eerst stuk zal bestaan uit een afstand van 8 kilometer fietsen waarna een rustpauze zal zijn van ongeveer 15 minuten. Hierna volgt een stuk van 7 kilometer fietsen, waarna weer een pauze zal zijn van 20 minuten, waarna het laatste stuk zal volgen van 5 kilometer.
In de tussenliggende pauzes zal de hond de gelegenheid krijgen om te drinken en zal de hond gecontroleerd worden op tekenen van oververmoeidheid en zullen de voetzolen na gekeken worden op doorlopen. Mocht de hond tekenen van oververmoeidheid vertonen of kapotte voetzolen hebben, dan wordt u uit het examen gehaald.

Na de laatste 5 kilometer gefietst te hebben, krijgt u 15 minuten rust waarin de hond weer gecontroleerd wordt.En als dit goed is, volgt er een licht hoorzaamheidsprogramma, waarbij gekeken wordt of de hond na enkele zware lichamelijke inspanningen nog in staat is om b.v. attent te kunnen volgen.

Voor deelname aan dit examen dient de hond 16 maanden te zijn op de dag van het examen, terwijl de maximumleeftijd 6 jaar is. Daarnaast moet de betreffende hond uiteraard in een goede conditie en gezondheid zijn.

Informeer hiervoor bij een hondenschool bij u in de buurt.
Fietsen met je hond Ga je fietsen met je hond, dan bevordert dit zijn uithoudingsvermogen en verbeter je jouw relatie met je hond. Heb je echter nog niet eerder met je hond gefietst, begin dan heel rustig en bouw het in kleine stapjes op. Dit zijn zaken, waarmee je rekening moet houden bij het leren naast de fiets lopen:
• Het verkeersreglement staat niet toe dat een hond links van de fiets loopt. Als de hond dus gewend is om links van je te lopen, dan zul je de hond eerst moeten leren op een speciaal commando rechts van je te lopen.

• Wen de hond eerst aan het wiel van je fiets. Neem de fiets in de hand en loop, met je hond aan de rechterkant, een stuk naast de fiets. Daarna fiets je in laag tempo en bouw je het tempo op. Beloon je hond steeds als hij netjes naast de fiets loopt.

• Wen de hond geleidelijk aan langere afstanden. Monteer een eenvoudige kilometerteller op uw fiets, zodat je de opbouw van afstand goed kunt regelen. Begin met maximaal twee tot drie kilometer en voer deze afstand elke keer een klein beetje op.

• Let op het tempo dat de hond loopt. Zorg dat de hond losjes naast je draaft. Laat hem in geen geval in galop naast je hollen. Een te hoog fietstempo wordt, zeker voor kleinere honden, al gauw een uitputtingsslag.

• Voorkom oververhitting bij je hond, door bij hogere temperaturen niet met je hond te fietsen. Als het buiten warmer is dan 23 graden, ga je zelf ook niet graag een maraton lopen. Niet fietsen dus als het buiten te warm is!

• Zorg voor afwisseling tussen verharde wegen en veldwegen. Dat spaart de poten meer dan alleen op straat rijden/lopen. Laat je hond echter niet in de berm lopen. In een berm ligt vaak afval, dat door auto's is weggegooid. Dit zou pootletsels bij je hond kunnen veroorzaken.

• Neem vers drinkwater mee (niet ijskoud!) en bied je hond regelmatig eventjes rust onderweg. Voor kleine hondjes kan het handig zijn om een fietsmandje of -tas bij je te hebben voor de terugweg.

• Ga niet elke dag fietsen, houd de uitdaging voor je hond erin! Zorg dat het voor de hond altijd een welkome verrassing is om te zien dat je jouw fiets 'van stal' haalt!

• Gehoorzaamheid is naast de fiets het allerbelangrijkst. De hond mag je niet van de fiets trekken omdat hij ergens een andere hond ziet. Train dus eerst het naast de fiets lopen op de hiervoor beschreven manier, voordat je echte afstanden gaat fietsen.

• De 'springer' is verkrijgbaar in de dierenspeciaalzaak. De springer bevat een verend deel, waaraan je de riem van de hond bevestigt. De veer vangt eventuele schokken op en beschermt de hond voor het verkeer en uw pedalen. Bovendien kun je beide handen aan het stuur houden.
Samenvattend: bouw de fietstraining langzaam op, beloon gewenst gedrag, neem de juiste veiligheidsmaatregelen en je zult nog vele kilometers heerlijk fietsen met je hond!

Bron:
Staffordshire Bull Terrier Club Nederland


© 2009 Proudly loved and owned by Dennis and Carla Contact